Η Μαγεία του Ιντερνετ

     Απόμαχος της επαγγελματικής , πολιτικής και κοινωνικής δράσης , σκέφθηκα να περάσω την ώρα μου κάνοντας μια βόλτα στην “πλατεία Ομονείας” της Μπλοκόσφαιρας. Έτυχε να πέσω επάνω στην παρέα όπου ΄γινότανε έντονος διάλογος για τα μπλοκς. Για τα συν και τα πλην αυτού του χώρου.

     Μου δημιουργήθηκε η απορία πως απο τον διάλογο αυτόν ,των παλαίμαχων της μπλοκόσφαιρας , λείπει ένα σημαντικό ,το σημαντικώτερο κατά τη γνώμη μου στοιχείο του ίντερνετ,καιτου ηλεκτρονικού διαλόγου. 

     Μέχρι σήμερα οι άνθρωποι επικοινωνούσαν μεταξύ τους με τον άμεσο προφορικό διάλογο η τον έμμεσο τηλεφωνικό. Αυτός ο διάλογος δεν είναι παρά ένα ηχητικό κύμα που περνάει από το αυτί μας και αμέσως μετά πάυει να υπάρχει ,πεθαίνει. Αυτόν τον διάλογο , ευχάριστο η δυσάρεστο , δεν θα τον ξαναζήσουμε ποτέ. Κατα τον ίδιο τρόπο που μια ευχάριστη η δυσάρεστη στιγμή της ζωής μας δεν θα μπορούσαμε ποτέ να την ξαναζήσουμε αν δεν υπήρχε μια φωτογραφική μηχανή. 

    Και ακριβώς αυτόν τον ρόλο ΄και την ανάγκη του ανθρώπου μπορεί να πραγματοποιήσει το ίντερνετ. Το κάθε μπλόκ , και κάθε fase book , δεν ειναι παρά μια φωτογραφία ενος ηλεκτρονικού διαλόγου που προηγήθηκε. Ο Ηλεκτρονικός διάλογος τώρα έχει φωτογραφιθεί , έχει αρχειοθετηθεί στο  “άλμπουμ” του σκληρου δίσκου και όταν θέλουμε μορούμε να τον ,ξαναζήσουμε ,να τον ξαναζωντανέψουμε , να  τον αποθανατίσουμε. Ο ανθρώπινος διάλογος με τον τρόπο αυτό έχει εξασφαλίσει την διαιώνιση του “είδους” του , όπως η  ανθρώπινη αναπαραγωγή εξασφαλίζει την διαιώνιση του ανθρώπου. 

    Το ίντερνετ με δυό λόγια δεν είναι παρά η φωτογραφίκή μηνανη του ανθρώπινου διαλόγου. Αν από τη μηχανή αυτή προκύπουν ταινίες πορνό η κινηματογραφικά αριστουργήματα ,γιαυτό δεν ευθύνεται η φωτογραφική μηχανή. Αυτή η ηλεκτρονική φωτογραφική μηχανή είναι μια επανάσταση , και από καμία επανάσταση δεν λείπουν οι παράπλευρες απώλειες.

    Το δεύτερο σημαντικό στοιχείο του ίντερνετ που προκύπτει από το πρώτο είναι ότι με τον τρόπο αυτό ο διάλογος γίνεται πιό ανρθώπινος. Όπως στη φωτογράφιση δεν μπορείς να εμφανιστείς με μαλιά αχτένιστα , με ρούχα ακατάλληλα και χωρίς χαμόγελο , το ίδιο είτε το θέλουμε είτε όχι θα γίνει στην ηλεκτρονική φωτογραφία του μπλόκ. Μέσα από το μπλόκ ο άνθρωπος εξωτερικέυει περισσότερο το καλό κομάτι του ευτού του παρά το κακό. Και αυτό έχει τη σημασία του. Το να περιποιείται κανείς τον καλό εαυτό του και να παραμελεί τον κακό ,κανει τον άνθρωπο περισσότερο άνθρωπο.

  Όποιος έτυχε να έχει την εμπειρία και τηλεφωνικής επικοινωνίας με έναν μπλόκερ , άγνωστο προσωπικά μπορεί να καταλάβει τη διαφορά. Ο άνθρωπος της τηλεφωνικής επικοινωνίας μπορεί να είναι ένας άλλος άνθρωπος από τον άνθρωπο του μπλόκ. Στην τηλεφωνική επικοινωνία ο άνθρωπος λειτουργεί περισσότερο με το ένστικτο και την παρόρμηση , η λογική δεν προλαβαίνει να συμμετάσχει. Στην ηλεκτρονική επικοινωνία λειτουργεί περισσότερο η λογική και λιγώτερο το ένστικτο και η παρόρμηση..Η ηλεκτρονική επικοινωνία στο σύνολό της είναι μια πιό ενθρώπινη επικοινωνία , παρά της αντιρήσεις ωρισμένων, και παρά τις εξαιρέσεις που αναγκαστικά θα υπάρχουν. Οι εξαιρέσεις πάντα επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

  Ο ηλεκτρονικος διάλογος είναι μια επανάσταση για την ανθρώπινη κοινωνία.Μια επανάσταση που βρίσκεται στα πρώτα της βήματα. Είναι φυσικό να υπάρχουν οι πρώτες δυσκολίες και οι πρώτες απαγοητέύσεις. ΟΙ πρωτεργάτες αυτής της επανάστασης δεν πρέπει ” να το βάλουν κάτω”. Ας μην ξεχνάνε πως κάθε επανάσταση έρχεται σε σύγκρουση με τεράστια συμφέροντα. Κάθε επανάσταση έχει τους εχθρούς της .¨Ομως καμιάς πραγματικής επανάστασης το κάστρο δεν κατελήφθη από έξω. Η κατάληψή του πάντα γίνεται από μέσα. Είναι άλλο πράγμα να “έχουν γνώση οι φύλακες” του εσωτερικού εχθρού και άλλο να παραιτούνται από τον αγώνα.

H “Mαύρη” ελπίδα

Μετά τις Αμερκάνικες εκλογές μια νέα ελπίδα κυριαρχεί στις συνειδήσεις της παγκόσμιας κοινωνίας. Μια ελπίδα σε “μαύρο φόντο” εξ αιτίας του προέδρου που εκλέχτηκε. Μια ελπίδα , που σε μια στιγμή  φοβου ,από την οικονομική κρίση , εποτέλεσε μια σημαντική δόση ηρεμιστικού.

  Η ελπίδα αυτή από μόνη της γεννάει το ερώτημα ,εάν θα δικαιωθούν όσοι ελπίζουν  η αν ,για μιά ακόμη φορά , θα ακολουθήσει η απαγοήτευση , όπως συνέβη και στο παρελθόν.

  Οι απόψεις μοιράζονται. Άλλοι υποστηρίζουν την δικαίωση της ελπίδας και άλλοι το αντίθετο. Κατά την άποψη αυτής της σελίδας οι πιθανότητες για δικαίωση είναι λίγες. Περισσότερες πιθανότητες συγκεντρώνει η άποψη πως και η εκλογή Ομπάμα θα αποδειχθεί ” μια από τα ίδια”. Και αυτό γιατί ο Ομπάμα δεν είναι ο πρόεδρος των μάυρων της Αμερικής. Ειναι ο μαύρος πρόεδρος των λευκών της Αμερικής. Δεν είναι εκπρόσωπος της φτωχολογιάς των μαύρων, είναι εκπρόσωπος ενός προνομιούχου κομματιού των μαύρων που έχουν αναρριχηθεί στο ανώτερο στρώμα της μεσαίας τάξης των Αμερικανών. Δεν είναι τυχαία η δήλωση της συζύγου του Ομπάμα , ότι πρώτο μέλημα του νέου προέδρου είναι η αποκατάσταση της μεσαίας τάξης της Αμερικής.

 Μια τέτοια προσπάθεια όμως σε μια στιγή σοβαρής οικονομικής κρίσης αποτελεί επιστροφή στο παρελθόν. Αποτελεί συντηρητική λογική. Είναι συντήρηση δεν είναι πρόοδος. Το ποτάμι της εξέλιξης μιας κοινωνίας δεν γυρίζει πίσω. Κάθε προσπάθεια να γυρίσει πίσω είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Μια προσπάθεια αποκατάστσης του μπακάλη σε βάρος των σουπερμάρκετ  θα αποτελούσε μια επικινδυνη οπισθοδρόμηση.

  Η μεσαία τάξη της Αμερικάνικης κοινωνίας οδηγείται στο περιθώριο της ιστορίας από τις ακατανίκητες δυνάμεις της πραγματικής οικονομίας. Η τύχη του μπακάλη της γειτονειάς είναι και η τύχη της σημερινής μεσαίας τάξης. Δεν μπορεί η Αμερικάνικη κοινωνία να στηρίξει το μέλλον της ,στις αδύναμες πλάτες της μεσαίας τάξης. Το μέλλον της Αμερικάνικης κοινωνίας μπορεί και πρέπει να στηριχτεί στις πλάτες των νέων κοινωνικών στρωμάτων που γεννήθηκαν μέσα σ΄αυτήν την κοινωνία.

   Αν από τις Αμερικάνικες εκλογές γεννήθηκε μια ελπίδα για την παγκόσμια κοινωνία , αυτη δεν είναι η εκλογή Ομπάμα. Είναι η νέα ατμομηχανή της Αμερικάνικης κοινωνίας, που έβαλε μπροστά τις μηχανές της κατά την  προεκλογική περίοδο. Και αυτή η ατμομηχανή είναι ο κόσμος του ίντερνετ. Ο κόσμος που κατά γενική ομολογία ηταν ο πρωταγωνιστής της εκλογικής επιτυχίας του Ομπάμα. Πρωταγωνιστές αυτής της ατμομηχανής ήταν ,είναι,και θα είναι ,ο κόσμος των μπλόκερς. Αυτός ο κόσμος αποτελεί την ελπίδα και την κινητήρια δύναμη της νεας κοινωνίας που έχουμε ανάγκη όλοι μας.

    Αυτή η ατμομηχανή έχοντας στις μηχανές της τα ξεπερασμένα ιδεολογικά καύσιμα του παρελθόνος, κινείται σήμερα στην παλαιά σιδηροδρομική γραμμή που οδηγεί σε αδιέξοδο.  ¨Ομως δεν υπήρχε άλλη λύση. Η μέθοδος της δοκιμής του “λάθος” ,”σωστό” ,είναι η μόνη που οδηγεί στην ανακάλυψη του ¨σωστού” . Είναι η δοκιμασμένη μέθοδος της επιστήμης. Το λάθος δεν είναι κατ΄ανάγκη κακό. Είναι η μήτρα που γέννάει το σωστό. Όλη η ιστορία της επιστήμης δεν είναι παρά μια ετέλειωτη αλυσίδα από εναλλασσόμενους κρίκους , “λαθος”, “σωστό”.

  Η νέα ατμομηχανή δεν μπορεί παρά, αργά η γρήγορα , να μπει στην τροχιά των αλαγών που έχει ανάγκη η κοινωνία σήμερα. ¨Ομως κάθε αλαγή είναι και ένας κοινωνικός πόλεμος. Καί κάθε πόλεμος έχει τις “παράπλευρες απώλειές του”. Εδώ ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη ευθύνει που έχει αποθέσει η ιστορία στις πλάτες  αυτού του κοινωνικού στρώματος. Όσο γρηγορότερα βρεθεί στο σωστό δρόμο, τόσο μικρότερες η παράπλευρες απώλειες. Η πείρα και η μελέτη του παρελθόντος αποτελλεί πολύτιμο εργαλείο.

Η οικονομική κρίση στη Βουλή.

   Η εικόνα της συζήτησης στη βουλή για την οικονομική κρίση, οδηγεί  σε θλιβερά συμπεράσματα . ¨Όλα τα κόμματα ,στην ουσία, πρότειναν την ίδια λύση για το ξεπέρασμα της κρίσης. Και η λύση αυτή είναι μια. Επιστροφή στον κρατικό καπιταλισμό. Η διαφορά μεταξύ των κομμάτων βρίσκεται στην ποσότητα της δόσης αυτής της συνταγής.

   Η Ν.Δ. προτείνει μια ελάχιστη δόση για ..”τα μάτια όλης της κοινωνίας”. Το ΠΑΣΟΚ πρότεινε μεγαλύτερη δόση για να “χαϊδέψη”  τα αυτιά των μικροαστών. Ο ΣΥΡΙΖΑ πήγε λίγο παραπέρα προτείνοντας κρατικοποίηση του τραπεζικού συστήματος. Και τέλος το ΚΚΕ πλειοδότησε. ‘Ολα κρατικά. Όλα τα κόμματα δηλαδή μας προτείνουν να γυρίσουμε πίσω σε μια πολιτική που δοκιμάστηκε και απέτυχε. Απέτυχε σαν Σοβιετικός κρατικός καπιταλισμός. Απέτυχε σαν σοσιαλδημο-κρατικόςκαπιταλισμός. Όπου νάναι αναμένεται και η αποτυχία των νεων κρατικών καπιταλισμών Ρωσίας και Κίνας.

   Η συζήτηση αυτή στη βουλή έδειξε πως το πολιτικό πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι ο δικομματισμός. Το πρόβλημα είναι ο ξεπερασμένος από τα πράγματα διακομματισμός. Το πρόβλημα είναι ο υπαρκτός πολιτικός Διπολισμός. Ο Διπολισμός Δεξιά- Αριστερά. Και είναι πρόβλημα γιατί αυτός ο υπαρκτός πολιτικός Διπολισμός δεν μπορεί να εκφράσει τον σημερινό κοινωνικό Διπολισμό Δεξια-Αριστερά.

  Η Ν.Δ. το κόμμα της εθνικής μεγαλοαστικής τάξης της δεκαετίας του 70, αδυνατεί να εκφράσει τα συμφέροντά της , όπως αυτά διαμορφώνονται σήμερα. Στις συνθήκες παγκοσμιοπίησης ,η τάξη αυτή , υποχρεώνεται να λειτουργήσει ,χωρίς τον προηγούμενο κρατικό προστατευτισμό . Αυτή η κατάσταση την οδηγεί σε μια συρίκνωση της πολιτικής και οικονομικής της δυναμης , υπερ των ξενων πολυεθνικών και των σχετικών διεθνων Καρτέλ. Ο φόβος της περιθωριοποιησής της την υποχρεώνει σε μια πορεία επιστροφής στο παρελθόν “με ήπια προσαρμογή”

  Το ΠΑΣΟΚ είναι ο γνήσιος εκφραστής του φτωχού συγγενη της μεγαλοαστικής τάξης, των μικροαστών. Η τάξη αυτή βρίσκεται σε πολύ χειρώτερη , και σε ένα βαθμό σε αντιπαράθεση με την προηγούμενη. Ο φόβος του “μπακάλη” που εκτοπίστηκε από το σούπερ μάρκετ, την οδηγεί σε συντηριτικές λογικές. Στην ίδια λογική με τους μαγαλλοαστούς, επιθυμούν και αυτοί μια επιστροφή στο παρελθόν. Στην σιγουριά της κρατικής παρέμβασης. Όχι όμως με μια ΄” ηπια προσαρμογή ” αλλά με γοργότερα βήματα. Και αυτό έκανε ο Παπανδρέου στη Βουλή. 

  Ο ΣΥΡΙΖΑ εκφραστής της μικροαστικής διανόησης βρίσκεται και αυτός στην ίδια μοίρα. Μια προνομιούχα στο παρελθόν, μικροαστική διανόηση , που βλέπει να προνόμιά της να περιορίζονται ονειρέυεται και αυτή τον παλαιό καλό καιρό. Και αυτή επιδιώκει ΄”επιστροφή στις ρίζες”. ¨Ετσι ο Αλαβάνος , σε πληστηριασμό με Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ προχώρησε λίγο παρά πέρα. Είπε ναι στον κρατικό καπιταλισμό αλλά όχι με το σταγονόμετρο. Ζήτησε κάτι παραπάνω. Εθνικοποίηση του Τραπεζικού Συστήματος.

  Τέλος το ΚΚΕ εκφραστής ,ενος γηρασμένου πολιτικά και περιθωριοποιημένου οικονομικά βιομηχανικού προλεταριάτου, προτείνει μια αντεπανάσταση. Επιστροφή στο Σοβιετικό κρατικό καπιταλίσμό.

  Με τον ένα η με τον άλλο τρόπο και τα τέσσερα κόμματα του πολτικού διπολισμου ,(Αριστερά-Δεξιά), κινούνται πρός την ίδια κατεύθυνση γιατί εκφράζουν τέσσερα συντηριτικά κομάτια της Ελληνικής κοινωνίας.

 Ο σημερινός κομματικός διπολισμός είναι δημιούργημα της δεκαετίας του 60. Εξέφραζε τον τότε υπαρκτό κοινωνικό διπολισμό γιαυτό και ήταν προοδευτικός. Σήμερα όμως  κοινωνικός διπολισμός έχει αλλάξει. Στο προσκήνιο της κοινωνίας έχει εμφανιστή ένα νεο, δυναμικά αναπτυσσόμενο κοινωνικό στρώμα. Μια νέα εργατική τάξη. Το προλεταριάτο της πνευματικής εργασίας. Σε διάκριση από το προλεταριάτο της σωματικής εργασίας ,το βιομηχανικό προλεταριάτο. Είναι οι νεοι προλετάριοι του ηλεκτρωνικού υπολογιστή , σε διάκριση προς τους προλετάριους του σφυροδρέπανου.Είναι οι προλετάριοι που γεννάει αναγκαστικά  η μήτρα της νεας μεγάλης βιομηχανιας των υπηρεσιών. Οι προλετάριοι της γεννιάς των 700 και του ίντερνετ. Αιχμή του δώρατος αυτής νεας εργατικής ταξης, το επιστημονικό και πολιτιστικό προλεταριάτο.

   Αυτή η νέα εργατική τάξη είναι κομματικά άστεγη. Σε εμβρυακή ,από πολτική άποψη, κατάσταση είναι ενταγμένη στο μεγάλο κόμμα των αναποφάσιστων, του λευκού και του άκυρου. Ένα μέρος της προσπάθησε να ακολουθήσει τον Τσίπρα. Βρίσκονται όμως πιο μπροστά από αυτόν. Απαγοητεύτηκαν και τον εγκατέλειψαν.

   Έτσι ο υπαρκτός κομματικός διπολισμός αδυνατεί να εκφράσει σήμερα τον υπαρκτό κοινωνικό διπολισμό. Αδυνατεί να συμπεριλάβει στους κόλπους του το νεό πρωταγωνιστή της κοινωνίας. Είναι εκφραστής ενός παλαιού κοινωνκού διπολισμού γιάυτό και είναι συντηριτικός. Γιαυτό και οδηγεί την κοινωνία από κρίση σε κρίση. Από το κακό στο χειρώτερο

  Ομως το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Το πολιτικό έμβρυο της νέας εργατικής τάξης,είτε το θέλουμε είτε όχι θα απογαλακτιστεί , θα σταθεί στα πόδια του . θα πάρει τη σκυτάλη από το βιομηχανικό προλεταριάτο , και θα γίνει ο νέος πρωταγωνιστής της ιστορίας. Θα ξεπεράσουν το σύντηριτικό σύνθημα “κάτω ο δικκοματισμός” και θα βγούν μποστά με το σύνθημα “κάτω ο διακκομματισμός”.

   Αυτοί αποτελούν την ελπίδα για ένα καλλύτερο αύριο. Αυτοί αποτελούν την ασπίδα προστασίας μπροστα στον κίνδυνο ενός πιθανού πισογυρίσματος στον φασισμό. Η εναλλακτική λύση.