Η οικονομική κρίση στη Βουλή.

   Η εικόνα της συζήτησης στη βουλή για την οικονομική κρίση, οδηγεί  σε θλιβερά συμπεράσματα . ¨Όλα τα κόμματα ,στην ουσία, πρότειναν την ίδια λύση για το ξεπέρασμα της κρίσης. Και η λύση αυτή είναι μια. Επιστροφή στον κρατικό καπιταλισμό. Η διαφορά μεταξύ των κομμάτων βρίσκεται στην ποσότητα της δόσης αυτής της συνταγής.

   Η Ν.Δ. προτείνει μια ελάχιστη δόση για ..”τα μάτια όλης της κοινωνίας”. Το ΠΑΣΟΚ πρότεινε μεγαλύτερη δόση για να “χαϊδέψη”  τα αυτιά των μικροαστών. Ο ΣΥΡΙΖΑ πήγε λίγο παραπέρα προτείνοντας κρατικοποίηση του τραπεζικού συστήματος. Και τέλος το ΚΚΕ πλειοδότησε. ‘Ολα κρατικά. Όλα τα κόμματα δηλαδή μας προτείνουν να γυρίσουμε πίσω σε μια πολιτική που δοκιμάστηκε και απέτυχε. Απέτυχε σαν Σοβιετικός κρατικός καπιταλισμός. Απέτυχε σαν σοσιαλδημο-κρατικόςκαπιταλισμός. Όπου νάναι αναμένεται και η αποτυχία των νεων κρατικών καπιταλισμών Ρωσίας και Κίνας.

   Η συζήτηση αυτή στη βουλή έδειξε πως το πολιτικό πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι ο δικομματισμός. Το πρόβλημα είναι ο ξεπερασμένος από τα πράγματα διακομματισμός. Το πρόβλημα είναι ο υπαρκτός πολιτικός Διπολισμός. Ο Διπολισμός Δεξιά- Αριστερά. Και είναι πρόβλημα γιατί αυτός ο υπαρκτός πολιτικός Διπολισμός δεν μπορεί να εκφράσει τον σημερινό κοινωνικό Διπολισμό Δεξια-Αριστερά.

  Η Ν.Δ. το κόμμα της εθνικής μεγαλοαστικής τάξης της δεκαετίας του 70, αδυνατεί να εκφράσει τα συμφέροντά της , όπως αυτά διαμορφώνονται σήμερα. Στις συνθήκες παγκοσμιοπίησης ,η τάξη αυτή , υποχρεώνεται να λειτουργήσει ,χωρίς τον προηγούμενο κρατικό προστατευτισμό . Αυτή η κατάσταση την οδηγεί σε μια συρίκνωση της πολιτικής και οικονομικής της δυναμης , υπερ των ξενων πολυεθνικών και των σχετικών διεθνων Καρτέλ. Ο φόβος της περιθωριοποιησής της την υποχρεώνει σε μια πορεία επιστροφής στο παρελθόν “με ήπια προσαρμογή”

  Το ΠΑΣΟΚ είναι ο γνήσιος εκφραστής του φτωχού συγγενη της μεγαλοαστικής τάξης, των μικροαστών. Η τάξη αυτή βρίσκεται σε πολύ χειρώτερη , και σε ένα βαθμό σε αντιπαράθεση με την προηγούμενη. Ο φόβος του “μπακάλη” που εκτοπίστηκε από το σούπερ μάρκετ, την οδηγεί σε συντηριτικές λογικές. Στην ίδια λογική με τους μαγαλλοαστούς, επιθυμούν και αυτοί μια επιστροφή στο παρελθόν. Στην σιγουριά της κρατικής παρέμβασης. Όχι όμως με μια ΄” ηπια προσαρμογή ” αλλά με γοργότερα βήματα. Και αυτό έκανε ο Παπανδρέου στη Βουλή. 

  Ο ΣΥΡΙΖΑ εκφραστής της μικροαστικής διανόησης βρίσκεται και αυτός στην ίδια μοίρα. Μια προνομιούχα στο παρελθόν, μικροαστική διανόηση , που βλέπει να προνόμιά της να περιορίζονται ονειρέυεται και αυτή τον παλαιό καλό καιρό. Και αυτή επιδιώκει ΄”επιστροφή στις ρίζες”. ¨Ετσι ο Αλαβάνος , σε πληστηριασμό με Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ προχώρησε λίγο παρά πέρα. Είπε ναι στον κρατικό καπιταλισμό αλλά όχι με το σταγονόμετρο. Ζήτησε κάτι παραπάνω. Εθνικοποίηση του Τραπεζικού Συστήματος.

  Τέλος το ΚΚΕ εκφραστής ,ενος γηρασμένου πολιτικά και περιθωριοποιημένου οικονομικά βιομηχανικού προλεταριάτου, προτείνει μια αντεπανάσταση. Επιστροφή στο Σοβιετικό κρατικό καπιταλίσμό.

  Με τον ένα η με τον άλλο τρόπο και τα τέσσερα κόμματα του πολτικού διπολισμου ,(Αριστερά-Δεξιά), κινούνται πρός την ίδια κατεύθυνση γιατί εκφράζουν τέσσερα συντηριτικά κομάτια της Ελληνικής κοινωνίας.

 Ο σημερινός κομματικός διπολισμός είναι δημιούργημα της δεκαετίας του 60. Εξέφραζε τον τότε υπαρκτό κοινωνικό διπολισμό γιαυτό και ήταν προοδευτικός. Σήμερα όμως  κοινωνικός διπολισμός έχει αλλάξει. Στο προσκήνιο της κοινωνίας έχει εμφανιστή ένα νεο, δυναμικά αναπτυσσόμενο κοινωνικό στρώμα. Μια νέα εργατική τάξη. Το προλεταριάτο της πνευματικής εργασίας. Σε διάκριση από το προλεταριάτο της σωματικής εργασίας ,το βιομηχανικό προλεταριάτο. Είναι οι νεοι προλετάριοι του ηλεκτρωνικού υπολογιστή , σε διάκριση προς τους προλετάριους του σφυροδρέπανου.Είναι οι προλετάριοι που γεννάει αναγκαστικά  η μήτρα της νεας μεγάλης βιομηχανιας των υπηρεσιών. Οι προλετάριοι της γεννιάς των 700 και του ίντερνετ. Αιχμή του δώρατος αυτής νεας εργατικής ταξης, το επιστημονικό και πολιτιστικό προλεταριάτο.

   Αυτή η νέα εργατική τάξη είναι κομματικά άστεγη. Σε εμβρυακή ,από πολτική άποψη, κατάσταση είναι ενταγμένη στο μεγάλο κόμμα των αναποφάσιστων, του λευκού και του άκυρου. Ένα μέρος της προσπάθησε να ακολουθήσει τον Τσίπρα. Βρίσκονται όμως πιο μπροστά από αυτόν. Απαγοητεύτηκαν και τον εγκατέλειψαν.

   Έτσι ο υπαρκτός κομματικός διπολισμός αδυνατεί να εκφράσει σήμερα τον υπαρκτό κοινωνικό διπολισμό. Αδυνατεί να συμπεριλάβει στους κόλπους του το νεό πρωταγωνιστή της κοινωνίας. Είναι εκφραστής ενός παλαιού κοινωνκού διπολισμού γιάυτό και είναι συντηριτικός. Γιαυτό και οδηγεί την κοινωνία από κρίση σε κρίση. Από το κακό στο χειρώτερο

  Ομως το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Το πολιτικό έμβρυο της νέας εργατικής τάξης,είτε το θέλουμε είτε όχι θα απογαλακτιστεί , θα σταθεί στα πόδια του . θα πάρει τη σκυτάλη από το βιομηχανικό προλεταριάτο , και θα γίνει ο νέος πρωταγωνιστής της ιστορίας. Θα ξεπεράσουν το σύντηριτικό σύνθημα “κάτω ο δικκοματισμός” και θα βγούν μποστά με το σύνθημα “κάτω ο διακκομματισμός”.

   Αυτοί αποτελούν την ελπίδα για ένα καλλύτερο αύριο. Αυτοί αποτελούν την ασπίδα προστασίας μπροστα στον κίνδυνο ενός πιθανού πισογυρίσματος στον φασισμό. Η εναλλακτική λύση.