“Αλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι”

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες παρατηρείται μια σημαντική αλαγή στο χώρο της δημοσιογραφίας. Οι δημοσιογράφοι από σύμμαχοι και συνεργάτες των λαϊκών κινητοποιήσεων, κύρια από τη μεταπολίτευση και μετά, μετατράπηκαν σε αντιπάλους μετά την δεκαετία του 80. Έτσι παρατηρούμε τελευταία στις πορείες διαμαρτυρίας των πολιτών να ακούγεται το σύνθημα “αλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι”.
Και φυσικά αναρωτιέται κανείς αν εχουν δίκαιο οι πολίτες ,η , αν δικαιολογημένα διαμαρτύρονται οι δημοσιογράφοι.
¨Οσο και αν , αυτό το σύνθημα ,δυσαρεστεί το δημοσιογραφικό κόσμο ,οι πολίτες έχουν απόλυτο δίκαιο. Η δημοσιογραφία έπαψε να είναι σύμμαχος των λαϊκών κινητοποιήσεων , και βρέθηκε στην αντίπερα όχθη. Έγινε αντίπαλος.
Το γεγονός αυτό μας υποχρεώνει να αναζητήσουμε την αιτία αυτού του γεγονότος ,τόσο για να ξέρουμε πως θα το αντιμετωπίσουμε , όσο και για να πειστούν οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι ότι οι πολίτες έχουν δίκαιο.
Κατά την γώμη μου η αιτία του “κακού” βρίσκεται , στο γεγονός της εμπορευματοποίησης της πληροφορίας . Στό γεγονός πως η πληροφορία έπαψε , κύρια από το 80 και μετά, να είναι δημόσιο αγαθό ,και έγινε καπιταλιστικό εμπόρευμα. Σε μιά εποχή όπου όλα τα δημόσια αγαθά εμπορευματοποιούνται η πληροφορία δεν μπορούσε να “μείνει απ΄έξω”. ¨Οταν εμπορευματοποιούνται ,παδεία, υγεία , επιστημονική γνώση,νερό, αέρας , δημόσιοι δρόμοι,λιμάνια ,και αεροδρόμια, η πληροφορία δεν ήταν δυνατόν “να τη γλυτώσει”.
Φυσική συνέπεια αυτού του γεγονότος ήταν η δημιουργία της μεγάλης βιομηχανίας παραγωγής εμπορευματικής πληροφορίας. Τα μεγάλα ιδιωτικά κανάλια και οι μεγαλοεκδότες. Φυσική συνέπεια ήταν η δημιουργία μεσαζόντων και μαγαλοδιακινητών του εμπορεύματος , οι πρωταγωνιστές των καναλίων και των εφημερίδων. Τα golden boys του ενημερωτικού συστήματος , που όπως και του τραπεζικού ,αδιαφορούν για την ποιότητα και τις συνέπειες του εμπορεύματος. Αυτό που του ενδιαφέρει είναι τα μπόνους που θα εισπράξουν ,και τα κέρδη της επιχείρησης. Τέλος φυσική συνέπεια ήταν η δημιουργία ενός δημοσιογραφικού προλεταριάτου , που σε συνθήκες οικονομικής κρίσης , υποχρεώνονται να ενδιαφέρονται περισσότερο για την επιβίωση της ειχείρησης παρά για την ποιότητα του προίόντος.
Όμως το εμπόρευμα πληροφορία έχει μια σημαντική ιδιαιτερότητα σε σχέση με τα άλλα εμπορεύματα. Εκτός από την ανταλακτική του αξία , όπως έλεγε ο Μαρξ ,έχει και την αξία χρήσης του. Και η εξία χρήσης βρίσκεται στο γεγονός πως αποτελεί πνευματική τροφή για τον άνθρωπο. Πνευματική τροφή για τον εγκέφαλο, για την σκέψη και την συνείδηση του αθρώπου. Όσο περισσότερες τοξικές ουσιες περιέχει αυτή η τροφή , τόσο περισσότερο δηλητηριασμένος ο εγκέφαλος , η σκέψη και η συνείδηση των ανθρώπων. ¨Οσο περισσότερο τοξική η πληροφορία τόσο δυσκολώτερη η απεξάρτηση . Τόσο μεγαλύτερη η ανάγκη για περισσότερη κατανάλωση .Τόσο μεγαλύτερα τα κερδη των αφεντικών.
Μια δηλητηριασμένη όμως σκέψη και συνήδειση των πολιτών δεν ωφελεί μόνο τα αφεντικά της ενημερωτικής βιομηχανίας. Ωφελεί όλα τα αφεντικά ,γιατί με τον τρόπο αυτό μπορούνπιό εύκολα να επιβάλουν τον εργασιακό μεσαίωνα. Έτσι η βιομηχανια αυτή από τα ίδια τα πράγματα γίνεται το χαϊδεμένο παιδί όλων των άλλων βιομηχανιών, αλλά και του κράτους των βιομηχάνων.
Η Βιομηχανία της πληροφόρησης έγινε η περισσότερο επικίνδυνη βιμηχανία παραγωγής τοξικών αποβλήτών. Και το οικολογικό κίνημα κάτι πρέπει να κάνει για την προστασία του κινωνικού περιβάλλοντος. Κάτι πρέπει να κάνουμε για τις τοξικές ουσίες που υπάρχουν στα πνευματικά τρόφιμα.
Η λύση δεν είναι δύσκολη αρκεί να κάνουμε ότι γίνεται με τα άλλα τρόφιμα. Ότι γίνεται με την παραγωγή οικολογικών τροφών. Να παράγουμε “οικολογική πληροφορία”. Πλήροφορία χωρίς τοξικά. Το εργαλείο υπάρχει ,είναι το ίντερννετ. Καλλίεργητές υπάρχουν είναι οι μπλόκερς. Δεν απόμένει παρά εκπαίδευσή τους από ειδικούς επιστήμονες. Δεν απόμένει παρά γνωση των τοξικών μιας πληροφορίας , η εξέυρεση των πηγών για τίς κατάλληλες πρώτες ύλες του προϊόντος , και η οργάνωση ενός δικτύου εθελοντών διακίνησης του αγαθού.
Εκείνο όμως που χρειάζεται πάνω από όλα είναι η συνειδητοποίση πως χωρίς προστασία του πνευματικού περιβάλλοντος από τα τοξικά απόβλητα των ενημερωτικών βιομηχανιών , δεν είναι δυνατή η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος από τα δικά του τοξικά απόβλητα.